சஜ்ஜன்காட்

சஜ்ஜன்காட் மலை மகாராஷ்டிராவில் உள்ள சதாரா நகரத்திலிருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த மலை கடல் மட்டத்திலிருந்து 3000 அடி உயரத்தில் உள்ளது. மேலிருந்து பார்க்கும்போது, ​​இது ஒரு சங்கு வடிவத்தில் காட்சியளிக்கிறது. சம்பு மகாதேவ் என்பது சஹ்யாத்ரியின் ஒரு துணை மலைத்தொடராகும், இது கிழக்குப் பக்கத்தில் உள்ள பிரதாப்காட்டில் இருந்து தொடங்குகிறது. இந்த மலைத்தொடர் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் சஜ்ஜன்காட் இந்த துணைத் தொடர்களில் ஒன்றில் அமைந்துள்ளது. இந்த மலை மிகவும் புனிதமானது, மேலும் பழங்காலத்தில் அஸ்வலாயன முனிவர் இங்கு வசித்தார்.

சஜ்ஜன்காட்டில் உள்ள கோட்டை

இந்த மலையின் உச்சியில் ஒரு கோட்டை உள்ளது, எனவே இது சஜ்ஜன்காட் என்று அழைக்கப்படுகிறது, இதன் பொருள் "நல்லவர்களின் கோட்டை" என்பதாகும். அஸ்வலாயன முனிவர் இந்த மலையில் வசித்ததால், இந்தக் கோட்டை அஸ்வலாயன் காட் அல்லது அஸ்வல்காட் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. கோட்டையின் அடிவாரத்தில் உள்ள கிராமம் பரளி என்று அழைக்கப்படுகிறது; எனவே, இந்தக் கோட்டை பரளி கோட்டை என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, இந்தக் கோட்டை 1358 மற்றும் 1375-க்கு இடையில் பாமினி ஆட்சியாளர்களின் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. பின்னர், இது பாமினி அரசின் ஒரு பகுதியை கைப்பற்றிய அடில்ஷாவின் கைகளுக்குச் சென்றது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், 1632-ல், ஃபஜல் கான் இந்தக் கோட்டையின் பாதுகாவலராக இருந்ததாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சிலரின் கூற்றுப்படி, இந்தக் கோட்டை முதலில் 11 ஆம் நூற்றாண்டில் சிலாஹார வம்சத்தைச் சேர்ந்த மன்னர் போஜனின் ஆட்சியின் கீழ் கட்டப்பட்டது.

ஏப்ரல் 2, 1673 அன்று, இந்தக் கோட்டை சிவாஜி மகாராஜால் அடில்ஷாவிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்டது. பின்னர், ஏப்ரல் 21, 1700 அன்று, ஃபதேவுல்லா கான் சஜ்ஜன்காட்டை முற்றுகையிட்டார். ஜூன் 6, 1700 அன்று, சஜ்ஜன்காட் முகலாயர்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது மற்றும் நவ்ரோஸ் தாரா என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது. இருப்பினும், 1709-ல், மராட்டியர்கள் மீண்டும் இந்தக் கோட்டையை வென்றனர். 1818 ஆம் ஆண்டு மராட்டியப் பேரரசு ஆங்கிலேயர்களிடம் வீழ்ந்து, கோட்டை சரணடையும் வரை இது மராட்டியர்களின் கைகளிலேயே இருந்தது.

சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமியும் சஜ்ஜன்காடும்

எங்கள் இணையதளத்தில் ஸ்ரீ சமர்த்த ராமதாஸின் சுருக்கமான வாழ்க்கை வரலாற்றை ஆங்கிலத்தில் படிக்க உங்களை அழைக்கிறோம். சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமி 'ராமதாசி சம்பிரதாயம்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஆன்மீக இயக்கத்தை நிறுவியவர். கி.பி. 1648-ல் மகாராஷ்டிராவில் உள்ள சாஃபலில் சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமி தனது மடத்தை (மடம்) நிறுவியபோது, ​​அதே இயக்கம்/புரட்சி ஒரு அமைப்பு வடிவத்தைப் பெற்றது.

இந்த நிகழ்வு மத முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது மட்டுமல்லாமல், வரலாற்று முக்கியத்துவமும் கொண்டது. சாஃபலில் மடம் நிறுவப்பட்ட சிறிது காலத்திலேயே, புகழ்பெற்ற மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜி மகாராஜ், கி.பி. 1649 ஆகஸ்ட் மாதம் ஸ்ரீ சமர்த்த ராமதாஸ் சுவாமியைத் தனது குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு அவரது சீடரானார்.

1673-ல் சஜ்ஜன்காட் கோட்டையைக் கைப்பற்றிய பிறகு, சிவாஜி மகாராஜ் சமர்த்த ராமதாஸை சஜ்ஜன்காட்டிற்கு வருமாறு அழைத்து, அங்கேயே குடியேறுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். பின்னர், துறவி சமர்த்த ராமதாஸ் சாஃபலில் இருந்து குடிபெயர்ந்து, 1676-ல் சஜ்ஜன்காட்டைத் தனது இறுதி இருப்பிடமாக ஆக்கிக்கொண்டார். அதுவரை பரளி கோட்டை என்று அழைக்கப்பட்ட அந்தக் கோட்டைக்கு சஜ்ஜன்காட் [நல்லவர்களின் கோட்டை] என்று பெயரிடப்பட்டது. சமர்த்த ராமதாஸ் 1682-ல் தான் இறக்கும் வரை தனது வாழ்வின் பிற்பகுதியை இங்கு கழித்தார்.

ஸ்ரீ மாருதியும் சஜ்ஜன்காடும்

மிகப் பழமையான வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, இந்த பிராந்தியம் பாமினி ஆட்சியாளர்களின் கீழ் இருந்தது, மேலும் இந்தக் கோட்டை அவர்களால் 1358 மற்றும் 1375-க்கு இடையில் கட்டப்பட்டது. பின்னர், பாமினி அரசின் ஒரு பகுதியை ஆக்கிரமித்த அடில்ஷாவின் கைகளுக்குச் சென்றது. 1673-ல் சிவாஜி மகாராஜ் அடில்ஷாவை வெற்றிகரமாகக் கைப்பற்றும் வரை இந்த மலைக்கோட்டை வெளிநாட்டவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. அதன் பிறகு, 1676-ல் சமர்த்த ராமதாஸ் இந்த இடத்திற்கு வந்தார்.

1673-ல் இந்த பகுதி மராட்டியர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்கு வருவதற்கு முன்பே, இங்கு ஸ்ரீ மாருதிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு கோயில் இருந்தது. அக்கோயில் பேதேதில் மாருதி மந்திர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மராத்தியில் "பேட்" என்ற சொல் ஒரு நகரத்திற்குள் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட சந்தைப் பகுதி அல்லது வட்டாரத்தைக் குறிக்கிறது. நகரின் மையத்தில் ஒரு கோயில் அமைப்பதும், அந்தக் கோயிலை மையமாகக் கொண்டு நகரத்தை மேம்படுத்துவதும் ஒரு பாரம்பரியமாகும். இந்தப் பழக்கம் பாரதத்தில் நீண்ட காலமாக இருந்து வருகிறது. இந்த க்ஷேத்திரத்தில், ஸ்ரீ மாருதி கோயில் மையமாக அமைய, அதைச் சுற்றி சஜ்ஜன்கட் நகரம் நிறுவப்பட்டது.

மாருதி கோயிலின் அசல் அமைப்பு அப்போது எளிமையாக இருந்திருக்கலாம், அது காலப்போக்கில் மேம்படுத்தப்பட்டு தற்போதைய வடிவத்தை அடைந்துள்ளது. இந்த வளர்ச்சிக்கு பல ஆட்சியாளர்களும், பொதுமக்களும், பக்தர்களும் பங்களித்திருக்க வேண்டும்.

பேட் மாருதி கோயில்

பேட் மாருதி கோயில், சோனாலே ஏரியின் தென்கரையில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஏரியின் நீர் குடிநீராகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்த ஏரியில் சதி அசராவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு புனித இடம் உள்ளது. இந்த ஏழு தெய்வங்களும் ஆறுகள், கிணறுகள் மற்றும் பிற நீர்நிலைகளுடன் தொடர்புடையவர்கள். நீர் ஆதாரங்கள் மற்றும் அவை மங்களகரமானவை என்று நம்பப்படுகிறது.

பேட்டையில் உள்ள மாருதி கோயில் ஸ்ரீதரகுட்டிக்கு எதிரே அமைந்துள்ளது. இந்தக் கோயில் மிகவும் எளிமையானது; இது கருவறையும் அதற்கு முன் ஒரு மண்டபத்தைக் கொண்டுள்ளது. கருவறையில், மூலவரான ஸ்ரீ பேட்டை மாருதி தெற்கு நோக்கி அருள்பாலிக்கிறார்.

சஜ்ஜன்காட்டில் நடைபெறும் பல்வேறு சடங்குகளுக்கு ஸ்ரீ பேட்டை மாருதியின் வழிபாடு இன்றியமையாதது. ச்ராவண சுத்த பிரதமை முதல் அமாவாசை வரை சமர்த்த சமாதியில் மகாரூத்ர அனுஷ்டானம் அனுசரிக்கப்படும்போது, ​​பதினைந்து நாட்களும் பூஜைகளும் ருத்ரானுஷ்டானமும் இந்தக் கோயிலில் செய்யப்படுகின்றன.

தசநவமி விழாவின் போது, ​​சமர்த்த சமாதி கோயிலில் இருந்து பேட்டை மாருதி கோயில் வரை 'சபினா' என்ற பிரம்மாண்டமான ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது. மாருதியின் சிலை பல்லக்கில் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இருபுறமும் சாமரங்கள் வீசப்பட, வெற்றி கொடிகள், பதாகைகள், தீப்பந்தங்கள் மற்றும் மங்கள வாத்தியங்கள் முழங்க, வேத மந்திரங்கள் ஓதப்பட இந்த ஊர்வலம் நடைபெறுகிறது.

சைத்திர மாத பௌர்ணமி அன்று வரும் அனுமன் ஜெயந்தியின் போது, ​​அனுமன் பிறந்த நேரத்தில் பஜனைகளும், அனுமனுக்கு ஷோடசோபசார மகாபூஜையும் செய்யப்படுகின்றன.

பேட்டை மாருதி

ஸ்ரீ மாருதி சிலை, அலங்கரிக்கப்பட்ட மண்டபத்தின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு கருங்கல் பலகையில் புடைப்புச் சிற்பமாக செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

மாருதி நின்ற கோலத்தில், கம்பீரமாகக் காட்சியளிக்கிறார். அவரது இரு தாமரைப் பாதங்களிலும் தண்டைகள் அணிந்துள்ளார். அவரது இடது கை இடது தொடையில் ஓன்றி, சௌகந்திகைப் பூவின் தண்டைனைப் பிடித்திருக்கிறது. புனிதமான யக்ஞோபவீதம் அவரது மார்பின் குறுக்கே காணப்படுகிறது. அவரது கழுத்தருகே பதக்கத்துடன் கூடிய ஒரு மாலையும், இரண்டாவது மாலை அவரது நாபி வரை தொங்கியபடியும் உள்ளது. இறைவன் கச்சம் பாணியில் வேட்டி அணிந்துள்ளார். இறைவனின் நீண்ட வால் அவரது தலைக்கு மேல் அழகாக வளைந்து காணப்படுகிறது. அவரது நீட்டிய வலது கை அபய முத்திரையைக் காட்டுகிறது. உத்தரீயம் அவரது தோளில் காணப்படுகிறது. அவரது பிரகாசமான முகம் நேராகப் பார்க்கிறது. அவர் தனது நீண்ட காதுகளில் குண்டலங்கள் அணிந்துள்ளார். அவரது கேசம் நேர்த்தியாக வாரப்பட்டு பின்னப்பட்டுள்ளது, அதன் ஒரு பகுதி இடது தோளருகே தெரிகிறது. அவரது கண்கள் கருணையுடன் பிரகாசித்து, பக்தர்களுக்கு ஆசி வழங்குகின்றன. அவரது கண்களைப் பார்ப்பதன் மூலம், அவர் பொழியும் கருணையை அவரது சன்னிதியில் உணரலாம்.